توسط : انرژی سبز به منابعی از انرژی گفته میشود که در هماهنگی با محيط خود باشند و فرآيند توليد آنها آلودگيهای زيست محيطي به بار نياورد.
در حال حاضر انرژی حاصل از باد، خورشيد، گرمای درونی زمين و آبهای روان به عنوان معروفترين منابع (انرژی سبز) شناخته میشوند. همچنين به اعتقاد برخی کارشناسان (انرژی هستهای) را نيز میتوان با در نظر گرفتن ملاحظاتی از جمله انرژیهای سبز به حساب آورد.
به کار بردن کلمه سبز در کنار منابع انرژی فوق از آن جهت است که اين منابع همچون گياهان دیاکسيدکربن توليد نمیکنند. به طور سنتي توليد الکتريسته از منابع فوق رايجترين نوع (انرژي سبز) محسوب ميشود. امروزه انرژيهاي سبز تنها از نظر ملاحظات زيست محيطي مورد توجه نيستند.
در حقيقت بيشتر دولتها بحث انرژيهاي سبز را از جنبه اقتصادي پي ميگيرند. به عبارت ديگر انرژيهاي سبز از آن جهت که (قابل تجديد) هستند، دولتها را از نياز به منابع تمام شدني سوختهاي فسيلي بينياز ميسازند. انرژيهاي سبز ديگري نيز وجود دارند که در مقياسهاي کوچکتر و محلي قابل استفاده هستند. مثلا دانشمندان از نيروي جزر و مد، نيروي موج سواحل، نيروي آبشارهاي طبيعي و يا حتي گرماي حاصل از تجزيه غيرهوازي باکتريها نيز استفاده ميکنند.
باوجود اين حرف و حديثهايي نيز درمورد برخي منابع انرژي سبز وجود دارد. مثلا سازمانهاي حامي محيط زيست در ويرايشهاي جديد خود، الکتريسته حاصل از سدهاي مخزني را تنها در حالتي انرژي سبز به حساب آوردهاند که درياچه پشت سدها کوچک باشد و تخريب زيست محيطي چنداني نداشته باشد.
همچنين بحثهايي پيرامون انرژي هستهاي در اين زمينه وجود دارد. گروهي از کارشناسان با يادآوري حادثه دردناک چرنويل شوروي سابق، انرژي هستهاي را از دايره انرژيهاي سبز خارج ميکنند اما آژانس بينالمللي انرژي هستهاي در دفاع از اين انرژي آمار جالبي را منتشر ساخته است. در اين آمار به حوادث نيروگاههاي آبي، سوخت فسيلي وگاز طبيعي اشاره شده است. حوادثي که مرگ و مير چندان کمتري نسبت به معدود حوادث هستهاي در جهان نداشتهاند.
