فناوری هوشمند و به کارگیری آن در ساختمان هوشمند

[vc_row][vc_column][vc_column_text]به ساختمان های هوشمند “ساختمانهای خودکار”، یا ساختمان هایی که فناوری هوشمند در آنها گنجانده شده است، می‌گویند. ساختمان هوشمند اصطلاح مبهمی است که در پایه‌ای ترین سطح به ساختمان هایی با فناوری‌هایی از قبیل سیستم های اتومات، سیستم های هوشمند مدیریت ساختمان، سنجه‌های بازدهی انرژی، فناوری‌های بی‌سیم، زیرساخت دیجیتال، سیستم های تطابق‌پذیر انرژی، وسایل متصل به شبکه، تجهیزات گردآوری داده‌ها، شبکه‌های اطلاعاتی و ارتباطاتی، فناوری‌های یاری‌رسان و نظارت از راه دور می‌گویند.

استانداردها و قابلیت های فناوری هوشمند

به گزارش BACpress ؛محوریت بحث ساختمان های هوشمند استفاده از فناوری‌های متصل به یکدیگر به منظور هوشمندتر ساختن و واکنش گر ساختن بیشتر ساختمان ها و نهایتا بهبود عملکرد آنها است. در حال حاضر بسیاری از سیستم های ساختمان به صورت مستقل کار می‌کنند و به این خاطر که فاقد قابلیت نظارتی هستند – قابلیتی که امکان می‌دهد تا به نحو موثری خود را با شرایط یا حالتهای عملیاتی متفاوت سازگار کنند- کارایی مناسبی هم ندارند. فناوری هوشمند می‌توانند باعث تسهیل تصمیم‌گیری و خودکارسازی واکنش ها شوند.

به عقیده جونز لانگ لاسال “خودکارسازی، برای اینکه سیستم هوشمندی محسوب شود، باید توانایی انجام این موارد را داشته باشد: نظارت بر عملکرد؛ تشخیص عدم کارایی؛ شناسایی علل احتمالی مشکلات؛ اعمال تنظیمات خودکار؛ اعلام هشدار به کارکنان مدیریت تاسیسات برای مواردی که امکان تصحیح خودکار آنها وجود دارد؛ و پیشنهاد ابزارها و قطعاتی به کارکنان به منظور کمک به سریعتر انجام شدن کار¹“.

مشکلات احتمالی شهر هوشمند

دغدغه‌هایی درخصوص عرضه فناوری هوشمند وجود دارد. از این صحبت می‌شود که فناوری‌هایی که به خوبی نصب نشده باشند می‌توانند از توانایی‌های ساکنین ساختمان بکاهند و کنترلی که این افراد بر محیط زندگی‌شان دارند را ازشان بگیرند. به علاوه، نبود آموزش های مناسب برای این فناوری‌ها ممکن است باعث استفاده ناصحیح از آنها و نتیجتا عدم کارایی در ساختمان ها شود.

دیگر اینکه، این فناوری‌ها که به سرعت در حال تغییر هستند چرخه عمری برابر با صرفا 2 الی 5 سال دارند و این باعث طرح مسائل زیست‌محیطی درخصوص نوسازی مداوم فناوری‌ها می‌شود و از آن اینطور نتیجه می‌شود که سیستمهای ساختمان را می‌بایست از بافت ساختمان منفک کرد تا بتوان بدون آنکه نیازی به اعنال تغییرات در خود ساختمان باشد این سیستم ها را ارتقاء بخشید. تا اندازه‌ای آن تامین کنندگانی که در فروش فناوری نفع دارند پشت قضیه ساختمانهای هوشمند هستند و شاید به نظر برسد که گاه کلمه “هوشمند” را برای توصیف هر فناوری یا سیستم جدیدی استفاده می‌کنند.

به علاوه، از اینکه بر ساختمان های فعال² تمرکز می‌شود می‌توان اینطور برداشت کرد که ساختمان های با فناوری سنتی یا ساختمان های منفعل، هوشمند محسوب نمی‌شوند.

ساختمان هوشمند دقیقا چیست؟

تعاریفی هم از ساختمان هوشمند وجود دارد که کمتر به نوع محصولات و بیشتر به بروندادهای گسترده‌تر و بنیادی‌تر محیط ساخته نظیر بهزیستی و بهره‌وری، لحاظ کردن آینده‌بینی³ و هزینه‌های تمام-عمر در ساختمان مربوط می‌شوند. بنا بر این تعریف، ساختمانهای حقیقتا “هوشمند” آنهایی هستند که شرایط زیست‌محیطی، اجتماعی و اقتصادی بهتری را فراهم ‌آورند.

بر این سیاق، طراحی هوشمند متضمن درکی وسیعتر از مجموعه خصوصیات ممتاز ملک، و نواحی و مناطق و شهرهای محلی است. در “PAS 180: دایره لغات 2014 برای شهرهای هوشمند”، “شهر هوشمند” اینگونه تعریف شده است: “یکپارچه سازی موثر سیستم های فیزیکی، دیجیتال و انسانی در محیط ساخته⁴ به منظور فراهم آوردن یک آینده پایدار، مرفه و فراگیر برای شهروندان”.

به زعم Buro Happold قضیه شهر هوشمند به چیزی بیش از بهره بردن از فناوری مربوط می‌شود؛ لازم است که در این قبیل شهرها مواردی چون اداره و رشد، توسعه شهری و زیرساخت، محیطزیست و منابع طبیعی، جامعه و جماعتهای محلی، مدنظر قرار گرفته باشد⁵. به نظر رداستون “… قدرت حقیقی در اتخاذ یک رویکرد کل‌نگرانه است، یعنی ترکیب کردن سیستمهایِ پیش از این متمایز و ناهمسان و تبدیل کردنشان به یک پلتفرم یکپارچه که فراهم‌کننده عملکرد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی بهتر برای ساختمانها و ساکنینشان است”.

پانویس ها:

1. رجوع کنید به Smart Building Technology: Driving the Future of High performance Real state
2. ساختمان فعال (active building). ساختمانی که انرژی الکتریکی مورد نیازش را خود تولید و ذخیره‌سازی می کند.
3. آینده‌بینی (future-proofing). مقاوم کردن در قبال آینده. عبارت است از پیش‌بینی کردن آینده و ایجاد روشهایی برای برای به حداقل رساندن تاثیرات شوکهای رخدادهای آتی. در متن حاضر، منظور پیش‌بینی کردن تغییرات آتی در فناوری و لحاظ کردنشان در طراحی کنونی ساختمان و فناوری‌های آن است.
4. محیط ساخته (built environment). منظور از “محیط ساخته” یا “جهان ساخته” آن محیط های ساخته‌ی دست انسان است که زمینه‌ای برای فعالیت های انسان فراهم می‌کنند، از ساختمان ها گرفته تا پارک ها. آن را اینگونه نیز تعریف کرده‌اند: “فضایی ساخته‌ی انسان که در آن مردم به طور روزانه زندگی، کار، و تفریح می‌کنند.
5. رجوع کنید به Buro Happold: تعریف و محک‌زنی شهرهای هوشمند

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][ult_ihover][/ult_ihover][/vc_column][/vc_row]